Calamiteitenverlof
In vrijwel alle CAO’s staan afspraken over verlof bij calamiteiten.
Het is wel nodig om per werksoort de hiervoor geldende CAO te raadplegen.
Staat er niets in de CAO, dan geldt de wet.
Door zeer bijzondere persoonlijke omstandigheden kan het zijn dat de mantelzorger niet kan werken: dan is er recht op kortdurend verlof. Dat is bepaald in de wettelijke regeling van het calamiteitenverlof. Iedere werknemer mag van dit recht gebruikmaken.
Voorbeelden van calamiteiten: een sterfgeval in de familie waarbij de werknemer plotseling van alles moet regelen, plotselinge ziekte van een huisgenoot waarvoor betrouwbare oppas of verzorging moet worden geregeld, een gesprongen waterleiding waardoor de werknemer snel naar huis moet voor de loodgieter. Bij vrij voorspelbare situaties als een bevalling, wordt niet gesproken van calamiteiten- maar van kraamverlof.
De werkgever moet een redelijk verzoek om calamiteitenverlof altijd toekennen. Hij is bovendien verplicht het salaris gewoon door te betalen, tenzij in een persoonlijke arbeidsovereenkomst of in de CAO andere afspraken zijn gemaakt.
De werkgever heeft het recht om calamiteitenverlof (binnen bepaalde grenzen) aan te merken als gewone vakantiedagen. De werknemer dient hiermee wel uitdrukkelijk akkoord te gaan.
Helaas is niet nader omgeschreven wat ‘binnen bepaalde grenzen’ is of wat te doen als de werknemer hier niet mee akkoord gaat. Meestal is er dan al sprake van een conflict. De mantelzorgmakelaar zou in een dergelijk geval kunnen bemiddelen.
Wat moet de mantelzorger doen als deze calamiteitenverlof wil opnemen?
In principe regelt de werknemer het calamiteitenverlof in goed overleg met de werkgever. Zelfs in noodsituaties is er meestal wel gelegenheid om even te bellen, het verlof te melden en afspraken te maken over hoe lang er verwacht wordt afwezig te zijn. In elk geval MOET de werknemer de werkgever zo spoedig mogelijk inlichten. In een enkel uitzonderingsgeval zal dat echter pas achteraf kunnen gebeuren.